Ο τόπος

Η μικρή σχετικά ιστορία του ξεκινά στην αρχή του 20ου Αιώνα κάπου στη Μικρασία. Η αρχή της μεγάλης καταστροφής και του ξεριζωμού βρήκε τους περισσότερους απροετοίμαστους, ούτως ώστε να οργανώσουν καλύτερα τη μεγάλη πορεία τους προς την Ελλάδα. Άφησαν πίσω αγαπημένα πρόσωπα, που είτε σκοτώθηκαν από τη θηριωδία των διωκτών τους, είτε χάθηκαν στο δρόμο χωρίς να γνωρίζει κανείς την τύχη τους, είτε έμειναν πίσω από επιλογή τους να μην εγκαταλείψουν την «πατρίδα» και τούρκεψαν, είτε έμειναν πίσω σαν μικρά παιδιά ανήμπορα ακόμα σε προσφυγιά, και υιοθετήθηκαν από Κούρδους τα περισσότερα, με άγνωστη μέχρι τώρα τύχη. Άφησαν πίσω σπίτια, κτήματα, χρυσά, περιουσίες. Το ένα τέταρτο μόνο κατάφερε να πατήσει το Ιερό Χώμα της νέας του Πατρίδας κυνηγημένο προς πάσα κατεύθυνση : προς τα παράλια, προς τη Συρία πολλοί, προς την Αρμενία και τον Καύκασο κάποιοι άλλοι. Οδύσσεια.

Εγκαταστάθηκαν τελικά σ’ ένα τούρκικο χωριό κοντά στα Σέρβια στις όχθες του Αλιάκμονα, κενό από την ανταλλαγή των πληθυσμών. Χεϊμπελί, 1923.

Το απαράμιλλο κάλος και το ιδιότυπο κλίμα της περιοχής της Ιμέρας, (έτσι μετονομάστηκε το 1927), δεν «έδενε» και πολύ με την πρώτη περίοδο της ζωής των «προσφύγων» στη νέα τους πατρίδα. Σκληρός αγώνας για επιβίωση, ακολούθησε. Ανέχεια και φτώχεια. Ως ηθική τους όμως είχαν, να αποδέχονται την κάθε μέρα, έτσι όπως πρόβαλε παρθένα και ολόδροση με την ευλογία Του Θεού. Υπήρχε ομόνοια κι αγάπη κι αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Τα δύσκολα χρόνια των «προσφύγων» ήρθε να συμπληρώσει η ‘πρώτη γενιά’ των μεταναστών. Μέσα, και κατά μεγάλο αριθμό έξω από την Ελλάδα, οι «καθαρόαιμοι πρόσφυγες» αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή. Γερμανία, Αυστραλία, Αμερική, και όχι μόνο προσφέρθηκαν ως τρίτη (!) πατρίδα τους, να τους φιλοξενήσουν.

Τα όμορφα Ίμερα, όπως καθιερώθηκε σήμερα, είναι Δημοτικό Διαμέρισμα του Διευρυμένου Καποδιστριακού Δήμου Σερβίων, στις όχθες της λίμνης Σερβίων του ποταμού Αλιάκμονα. Το φράγμα του Πολυφύτου αφαίρεσε από τους Ιμεριώτες 17.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης έκτασης. Η γεωργία και η κτηνοτροφία παραμένουν η κύρια ασχολία των Ιμεριωτών, όπου το ιδιότυπο κλίμα της περιοχής και το αρδευτικό δίκτυο με το σπάνιο πλωτό αντλιοστάσιο, συντηρούν τον μοναδικό ελαιώνα στο Νομό Κοζάνης.

Ίμερα | Δ. Σερβίων - Βελβεντού | 50100, Κοζάνη
2464022131
agro.imera@gmail.com